دانشگاه پیام نور دوفصلنامه علمی دانش حقوق مدنی 2322-1712 4 2 2016 02 20 Evolution in the Law System of Protecting of Unsupervised Childre Ahmad Rezvanimofrad, Mozhdeh Zafari تحول در نظام حقوقی حمایت از کودکان بدون سرپرست 23 35 2691 FA احمد رضوانی مفرد استادیار گروه الهیات دانشگاه بوعلی همدان مژده ظفری کارشناسی ارشد فقه و حقوق گروه حقوق دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه خوارزمی تهران Journal Article 2015 06 01   Adoption is a legal institution under which a legal relationship between the spouses or the single guardian is created with the adopted child. Adoption has quite a long history in human lives, as it was customary at the time of Ignorance and the adopted child has been granted all the rights and duties of a real child. With the revelation of verses 4 and 5 of the Ahzab chapter, adoption lost the sense that it had during the time of Ignorance; however the concept of adoption was approved in Islam. In Iran, the law to protect unsupervised children was passed in 1974, and this law with the new title "Law for the Protection of Children and Adolescents, Orphans or with Irresponsible Parents" was amended and the former Act was repealed in 2013. According to this law, families without children or single women over thirty years old can adopt children or teens, either orphans or with irresponsible parents, if the conditions prescribed in the Act are provided. After sentencing the adoption, certain rights and duties such as child custody and alimony are set between the parents and the child. But they are deprived of some other rights including inheritance, which according to the provisions of Article 14 of the mentioned law, this problem is remedied. Inserting the sentence of adoption in the birth certificates of both the foster child and the guardian according to Article 22 of the aforementioned Act, and licensing the marriage between the guardian and the adopted child expressed in Article 26 of the same law, are Among the defects and problems of this law which are in conflict with the main purpose of this Act, in Article 1, the material and spiritual needs of children and adolescents. The writer according to the proclamations of some jurists, opinions of lawyers and psychological and sociological damages, has offered a remedy for the latter problem and has suggested the removal of this note and banning of such marriages.   فرزندخواندگی یکی از نهادهای حقوقی است که به موجب آن رابطه ی حقوقی بین زوجین سرپرست یا سرپرست منحصر با فرزندخوانده ایجاد می شود. این امر سابقه نسبتا طولانی در تاریخ زندگی بشر دارد، در زمان جاهلیت نیز مرسوم بوده و فرزندخوانده از تمام حقوق و تکالیف فرزند واقعی برخوردار بوده است. تا اینکه با نزول آیات 4 و 5 سوره احزاب فرزندخواندگی به معنایی که در زمان جاهلیت وجود داشت نسخ گردید، اما اصل فرزندخواندگی مورد تایید اسلام می باشد. <br />در ایران قانون حمایت از کودکان بدون سرپرست در سال 1353 تصویب شد و این قانون در سال 1392 با عنوان " قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست" اصلاح و قانون سابق لغو گردید. مطابق این قانون، خانواده های فاقد فرزند یا دختران و زنان مجرد بالای سی سال می توانند کودکان یا نوجوانان بی سرپرستی و بدسرپرست که شرایط مقرر در این قانون را دارا می باشند سرپرستی نمایند. بعد از صدور حکم سرپرستی برخی از حقوق و تکالیف اولاد و والدین، مانند حضانت و نفقه در رابطه بین آنها جاری می شود. اما از حقوق دیگری از جمله ارث محروم می باشند که با توجه به مفاد ماده 14 قانون مذکور این مشکل چاره اندیشی شده است. <br />درج حکم فرزندخواندگی در شناسنامه فرزندخوانده و سرپرست با توجه به ماده 22 قانون فوق الذکر و جواز ازدواج سرپرست با فرزندخوانده که در تبصره ماده 26 همین قانون بیان شده است، از جمله نواقص و معضلات قانون مذکور می باشد که با هدف اصلی این قانون که در ماده 1، تامین نیازهای مادی و معنوی کودکان و نوجوانان می باشد در تعارض است. https://clk.journals.pnu.ac.ir/article_2691_865b1699b5fe68aebcc64a40b81f7701.pdf