دانشگاه پیام نور دوفصلنامه علمی دانش حقوق مدنی 2322-1712 14 پاییز و زمستان 1404 (پیاپی 28) 2026 02 20 The Impact of Location of Damages to Goods on Multimodal Transport Operator’s Liability; Analysis of Hypothetical Contract under “Rotterdam Rules” تأثیر محل وقوع خسارت بر کالا بر مسئولیت متصدی حمل و نقل چند وجهی کالا؛ تحلیل تئوری قرارداد فرضی در کنوانسیون رتردام 195 208 13068 10.30473/clk.2024.54265.2803 FA افشین احمدی دانش‌آموخته دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. ابراهیم تقی زاده استاد گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران غلام نبی فیضی چکاپ دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Journal Article 2020 07 25 Multimodal transportation requires Appyling at least two or more different modes of transport. The liability of carrier can be fixed (which is called the Uniform System) or to be considered fixed after determining where the damage had occurred (which is called the Network System). Despite the growing global multimodal carriage of goods, this area suffers from a lack of a binding international document. In the law of carriage of goods, there are only two Geneva Conventions of 1980 and Rotterdam 2009, as well as UNCTAD/ICC 1992 regulations, which have taken into account the multimodal carriage of goods in particular, and a comparative study of these documents, especially on the liability of carriers and their factors and the type of liability system, whether network or uniform, will help stakeholders in transportation industry greatly. Rotterdam Rules has predicted Hypothetical Contract in Article 26, so it has presented a better solution in comparison with other international instruments. ماهیت خاص حمل و نقل چندوجهی کالا ایجاب می‌کند که حداقل از دو یا چند شیوة حمل متفاوت استفاده گردد. در این بین یکی از مسائل تأثیرگذار بر مسئولیت متصدی حمل و نقل، تعیین محل وقوع خسارت وارد شده بر کالا است. به عبارت دیگر نوع، میزان و سقف مسئولیت و دفاعیات متصدی حمل در خصوص مسئولیتش را می‌توان برحسب مرحلة وقوع خسارت یا تلف کالا تعیین کرد (سیستم شبکه‌ای مسئولیت)، یا فارغ از زمان وقوع آن، تمام مراحل حمل را یک فرایند واحد در نظر گرفت و قواعد یکسانی را اعمال نمود (سیستم یکپارچة مسئولیت). پاسخ به این پرسش که تأثیر محل وقوع خسارت بر کالا، بر مسئولیت متصدی حمل و نقل چند وجهی را باید چگونه قاعده‌مند ساخت، چندان ساده نیست؛ زیرا هر یک از این سیستم‌ها مزایا و معایبی دارند. از طرف دیگر تمایل به اتخاذ رویه‌های میانه نیز سیستم‌های جدیدی را به ارمغان آورد که ماهیتی تلفیقی دارند. اهمیت بحث زمانی روشن می‌شود که توجه کنیم با وجود رشد فزایندۀ حمل و نقل چندوجهی، این حوزه از فقدان یک سند واحد بین‌المللی لازم‌الاجرا رنج می‌برد. در این فضا تنها دو کنوانسیون ژنو 1980 و رتردام 2009 و نیز مقررات آنکتاد/ آی‌سی‌سی مصوب سال 1992 هستند که حمل و نقل چندوجهی کالا را به‌نحو اخص مورد توجه قرار داده‌اند و بررسی تطبیقی راهکارهای ارائه­شده نشان می‌دهد مقررات رتردام با پیش‌بینی تئوری قرارداد فرضی در مادة 26 در قیاس با سایر اسناد زمینه‌های بهتری برای حل این مشکل فراهم آورده است. https://clk.journals.pnu.ac.ir/article_13068_2a3359800046f62493a46d02fc6f4546.pdf